rawkcarpark

muzik & filem & muzik & filem & muzik….

In dilema media, dilema muzik, filem, ide on January 10, 2008 at 11:17 am

Propaganda, cinta, lelucon, ekspresi anarki, gaya terkini, kesedihan melampau… semuanya lebih mudah difahami jika anda menyanyi… 

Malaya Tetap Merdeka (1959)

ini ialah dari filem “Korban Fitnah” (1959) dan bertajuk “Malaya Tetap Merdeka” arahan P.L. Kapur, keluaran Maria Menado Productions dan Cathay-Keris Film. Di dalam YouTube, terdapat satu komen yang berbunyi seperti ini : “Maria Menado orangnya patriotik, melihat banyak unsur-unsur patriotisme dalam filem2nya. Antaranya Matahari, Tun Fatimah, Sultan Mahmud Mangkat Di julang dan yang ini.”

Aku sekadar terasa sedikit ralat kerana tidak banyak lagi filem terkini yang mengasimilasikan muzik dalam cereka atau yang sebaliknya: dalam susunan serta gabungan yang mantap. “Azura” (M.Nasir bikin banyak muziknya) ialah mungkin yang kedua terakhir dan “Kembara Seniman Jalanan” (M. Nasir lagi..) mungkin yang terakhir terasa dekat di dalam sanubari. “Fenomena” (Dia lagi da..) hanya memainkan sentimen rock yang tengah hangat, tetapi tetap diklasifikasikan berjaya. Selepas itu, “Sembilu” (wajib klik!) mula menyuntik idea yang filem itu adalah seperti muzik yang klise semata, yang mempunyai intro, dua kali korus dan penyudah yang bahagia.

 Tiada filem lain yang boleh menebak hati lagi selepas itu. M. Nasir pula kini sedang sibuk membuktikan yang muziknya masih relevan dengan cubaan filem bersama raja realiti Asmawi yang berjudul “Aduh Saleha”, yang nampaknya… seperti satu usaha yang bakal mengecewakan. 

Muzik bersama filem ialah opsyen atau pilihan yang memang tak boleh diketepikan terutamanya oleh filem-filem dari India. Malaysia, dari dahulu memang banyak pengaruh itu tetapi kini ia kembali dalam bentuk yang murah dalam siri filem dengan lelucon ala mamak penang. Itu yang paling jelas.

Tiada citarasa atau tiada cara lagi untuk menebak hati penonton? Soalan ini punya berjuta jawapan. Kini muzik Malaysia terasa semakin membentuk dan perlu diberi sokongan oleh visual yang bervisi kreatif dan kaya. Kini kita hanya perlu mengadun semula satu generasi! Tetapi bagi aku, setengah generasi itu sudah boleh dikatakan berjaya…

seir 

  1. aku bernasib baik sebab pernah menonton filem tempatan yang menggunakan “livescoring”, macam zaman charlie chaplin dulu. main music live kat situ gak.

    oh, nama filem tu “flower beneath my skin” dan yang buat music tu band avant-garde yang pelik/memakai uniform puteri umno bernama ciplak.

    ciplak awesome :p

  2. OO… Kit Ong’s tu. Pernah dengar, tapi tak pernah tengok. Once I saw a live play at Bangsar also, but would not be as eloborative as the Broadway’s or London’s West End, but It’s ‘crawling’ in that direction. Need to create more fine play but on a minimal scale but runs so deep it wont intimidate and make people feel nouseousssssssssssssss……… But also.. don’t crawl to the WEST too.
    SEIR

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: